wb radio Braambos | Radio Artikel
Braambos

Uitzendingen van Braambos zijn ondertiteld via teletekst 888

nav home Home wie zijn we tv radio tijdschrift e-shop contact links
 
Radio
U hebt de uitdrukking vast al wel eens horen vallen op Radio 1: "U kan nu luisteren naar een gastprogramma." Op dinsdagavond is die eer steevast voor het Braambos. Na het nieuws van 20 u.. Braambos is volgens officiŽle termen een 'katholieke levensbeschouwelijke uitzending'. In de praktijk vertaalt zich dat in 25 minuten radio over het reilen en zeilen van de kerk in Vlaanderen. Verlies daarbij vooral niet uit het oog dat de kerk veel meer is dan hiŽrarchische structuren. Maar misschien moet u gewoon eens luisteren om dat te ontdekken!
DATUM
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
  27-12-2009
  25-12-2009
  20-12-2009
  13-12-2009
  06-12-2009
  29-11-2009
  22-11-2009
  15-11-2009
  08-11-2009
  02-11-2009
  01-11-2009
  25-10-2009
  18-10-2009
  11-10-2009
  04-10-2009
  Bijbelse noten
  Damiaan op de planken
  Post Gevat: Brief van Mark Van de Voorde aan de joggers in het park
  Rogier Van der Weyden
  Speeddaten
  27-09-2009
  20-09-2009
  13-09-2009
  06-09-2009
  30-08-2009
  23-08-2009
  16-08-2009
  14-08-2009
  09-08-2009
  02-08-2009
  26-07-2009
  19-07-2009
  12-07-2009
  05-07-2009
  28-06-2009
  21-06-2009
  14-06-2009
  06-06-2009
  31-05-2009
  24-05-2009
  21-05-2009
  17-05-2009
  10-05-2009
  03-05-2009
  26-04-2009
  19-04-2009
  12-04-2009
  10-04-2009
  05-04-2009
  29-03-2009
  22-03-2009
  15-03-2009
  08-03-2009
  01-03-2009
  22-02-2009
  15-02-2009
  08-02-2009
  01-02-2009
  25-01-2009
  18-01-2009
  11-01-2009
  04-01-2009
2008

Post Gevat: Brief van Mark Van de Voorde aan de joggers in het park

Wetstraatman Mark Van de Voorde schreef zijn brief tijdens de middagpauze.

Beste dames en heren joggers,

Elke noen, als het weer een beetje meezit, verlaat ik de Zestien, steek de Wetstraat over, maak een wandelingetje door het Warandepark en vlij me neer op een bank in de buurt van de grote fontein. Happend in mijn broodje geniet ik van de zon die in de stralenwaaier van de fontein oplost tot spatjes regenboog.

Vaak heb ik een boek bij. Maar aan lezen kom ik meestal niet toe. Ik geef mijn ogen de kost. Er is zoveel te zien en te contempleren op een doordeweekse middag in het park tussen parlement en paleis. Jullie bijvoorbeeld, de joggers van de lunchpauze, die in plaats van in een boterham te bijten de pijn verbijten.

Een voor een, soms per twee, lopen jullie aan mij voorbij. In twee betekenissen: jullie hollen langs mij heen ťn jullie zien mij niet zitten (letterlijk). De een ligt aan het ritme-infuus van zijn iPod, de ander zit veilig vast aan zijn hartslagmonitor. Grimassen trekkend houdt de een hardnekkig vol, terwijl de ander gaat stretchen tegen een boom.

Hoe jullie zwoegen, ik krijg er welhaast zelf spierpijn van. Ik weet het, ik ben veel te lui en te gemakzuchtig voor dat soort weerwerk tegen zitvlees. Misschien ben ik ook te grote genieter. Want, geef toe, van een tot sportuur omgeturnde lunchtijd kun je toch niet echt genieten: het lijkt me zo steels, uit het dagschema gejat met de haast van 'moeten'.

Ik begrijp het wel, je moet wat over hebben voor je conditie. En onze conditie is het waar we het moeten meedoen. Als ons lichaam niet meewil, willen we ook niet mee. Mens sana in corpore sano, zoals je zegt: een gezonde geest in een gezond lichaam.

Ik zou meer zeggen: we wonen niet alleen in ons lichaam, we zijn ook ons lichaam. In het jongste boek van Coetzee, Zomertijd, staat daar een mooie passage over: "Bij het dansen is het niet de poppenspeler in het hoofd die leidt en het lichaam dat volgt, het is het lichaam zelf dat leidt, het lichaam met zijn ziel, zijn lichaamsziel. Want het lichaam weet." Einde citaat.

Je mag dus niet denken dat je je lichaam helemaal kunt sturen en doen alsof je slechts 'bewoner' bent van 'huize lijf'. Verhuizen kunnen we niet, tot onze laatste snik zitten we aan ons eigenste lichaam vast. Maar op oude huizen komt sleet. Je kunt nog zo renoveren - er zijn er zelfs die een nieuwe 'gevel' laten 'optrekken' - het bouwjaar gom je niet uit.

Wat ik eigenlijk wou zeggen, is: het is fijn dat je jezelf in conditie houdt - ook al doe je 't om een slanker of strakker lichaam te hebben - maar helemaal meester worden van je lichaam dat kun je nooit. Je lichaam blijft ook meester over jou. Je "lichaam weet", zoals Coetzee schrijft, en geeft je een signaal. Kijk maar op je hartslagmeter. Het is geven en nemen.

Een overijverige bezorgdheid om de lijn, de gezondheid of de conditie van lijf en leden is in hetzelfde bedje ziek als de overdreven ascese: het is denken dat we ons lichaam 'bezitten'. Dat moet een erfenis zijn van het 'dualisme'. Deze mythe dat we ziel en lichaam kunnen loskoppelen, hebben we van de Grieken. Neen, niet van het christendom, zoals je misschien wel denkt. Helemaal niet, want de Bijbel preekt de eenheid van lichaam en ziel.

We raakten de dualistische illusie alsnog niet kwijt, maar ze wisselde wel van klemtoon: vroeger verketterden we het lichaam, nu vergoddelijken we het. Niet goed. Goed is evenwicht tussen biologie en psychologie, harmonie tussen fysiologie en filosofie.

Mens sana in corpore sano, zoals je zegt. Een gezonde geest in een gezond lichaam, dat betekent misschien dat je ook je ziel moet verzorgen. Ook daar al eens aan gedacht, beste joggers?

Tot morgenmiddag. Als het weer meezit althans!

Mark Van de Voorde

step 6