wb radio Braambos | Radio Artikel
Braambos

Uitzendingen van Braambos zijn ondertiteld via teletekst 888

nav home Home wie zijn we tv radio tijdschrift e-shop contact links
 
Radio
U hebt de uitdrukking vast al wel eens horen vallen op Radio 1: "U kan nu luisteren naar een gastprogramma." Op dinsdagavond is die eer steevast voor het Braambos. Na het nieuws van 20 u.. Braambos is volgens officiële termen een 'katholieke levensbeschouwelijke uitzending'. In de praktijk vertaalt zich dat in 25 minuten radio over het reilen en zeilen van de kerk in Vlaanderen. Verlies daarbij vooral niet uit het oog dat de kerk veel meer is dan hiërarchische structuren. Maar misschien moet u gewoon eens luisteren om dat te ontdekken!
DATUM
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
  27-12-2009
  25-12-2009
  20-12-2009
  13-12-2009
  06-12-2009
  29-11-2009
  22-11-2009
  15-11-2009
  08-11-2009
  02-11-2009
  01-11-2009
  25-10-2009
  18-10-2009
  11-10-2009
  04-10-2009
  27-09-2009
  20-09-2009
  13-09-2009
  06-09-2009
  30-08-2009
  23-08-2009
  16-08-2009
  14-08-2009
  09-08-2009
  02-08-2009
  26-07-2009
  19-07-2009
  12-07-2009
  05-07-2009
  28-06-2009
  21-06-2009
  14-06-2009
  06-06-2009
  31-05-2009
  Causerie
  Damiaan
  Kerkdag
  Post Gevat: Brief van Ann Verscuren aan haar vava
  Speeddaten
  24-05-2009
  21-05-2009
  17-05-2009
  10-05-2009
  03-05-2009
  26-04-2009
  19-04-2009
  12-04-2009
  10-04-2009
  05-04-2009
  29-03-2009
  22-03-2009
  15-03-2009
  08-03-2009
  01-03-2009
  22-02-2009
  15-02-2009
  08-02-2009
  01-02-2009
  25-01-2009
  18-01-2009
  11-01-2009
  04-01-2009
2008

Post Gevat: Brief van Ann Verscuren aan haar vava

Ann Verscuren liet vanuit Kopenhagen een warme brief deze richting uitkomen.

Dag vava
Jij was samen met moemoe een vertrouwd figuur in mijn leven, want jullie woonden naast ons. Op vroege zaterdagochtenden slopen mijn broer en ik regelmatig tot aan jullie achterdeur en zaten we daar als twee indianen onder een deken te wachten. De poes kronkelde zich tussen ons in en wij keken in stilte uit over jouw groententuin en het aardappelveld. Vaak rustten onze ogen op de stookhoop naast het veld. Daar gooide jij het onkruid, het snoeihout en het loof van de aardappelplanten op. We keken altijd ongeduldig uit naar het moment dat die stookhoop voor jou groot genoeg was om er een heus vuur van te maken. Fascinerend vond ik dat, die likkende vlammen. Ik porde met een tak in het vuur, zocht de juiste afstand tussen te warm en te koud en voelde de gloed op mijn gezicht. Later zou ik leren over het tremendum et fascinosum, dat wat beangstigt én tegelijkertijd aantrekt.
Toen ik later een tuinfeest hield voordat ik een jaar naar Bolivia vertrok, had jij de stookhoop extra groot laten worden, zodat er een vuur kon branden op mijn feest. Een vuur om mensen rond samen te brengen, maar ook als jouw zegen voor mijn reis. Want jij, vava, jij máákte niet alleen vuur, jij wás ook vuur. Je geestkracht zat binnen in je, maar kwam er langs je ogen uit. Jij bemoedigde me in mijn keuzes over studeren, reizen en werken met enthousiasme: Goed zo, Anneke, doe maar, echt iets voor jou. Zo vaak doven mensen in onze omgeving het vuur van je dromen met goedbedoelde zinnetjes als Tof idee, maar zou je wel...Heb je er wel bij stilgestaan dat...Leuk, maar dat is allemaal niet zo gemakkelijk hoor...Maar jij keek me altijd met glinsterende ogen aan.
Vandaag is het Pinksteren, vava, het feest van de Geest, maar ik noem het liever het feest van het Vuur. De leerlingen van Jezus zijn door een donkere nacht gegaan toen ze hun Meester verloren aan dat vreselijke kruis. Wat een verschrikking. Je zou van minder je spirit verliezen of burned out geraken. Ze sloten zich op, niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk. Alles in hen zat op slot. En toch hebben ze zich weer kunnen openen voor het leven en diepten ze hun geestkracht op om naar buiten te treden en over hun Meester te vertellen. Zonder hun vuur zouden wij 2000 jaar later nooit over Jezus van Nazareth gehoord hebben.
Vava, je weet nog wel hoe mijn broertje en ik op vroege zaterdagochtenden bij de achterdeur zaten te wachten. Als je opgestaan was, zou je de sleutel omdraaien en zoals altijd uitroepen "moe, hier zitten twee indianen". Dan mochten we binnen voor een tas thee en een boterham bij de kachel.
Jouw tijdperk is voorbij, vava. Je bent 100 jaar geworden, maar enkele maanden geleden is het vuur in jou langzaam uitgedoofd. Ik wil dat je weet dat ik onlangs heb deelgenomen aan een oeroude ceremonie van de Noord-Amerikaanse indianen: een vuurloop. Ik ben mét en voor mijn eigen geest-kracht door het vuur gelopen. En ik ben er een tweede keer doorgegaan voor jou. Om jou te eren. Merci vava, merci meester.
Ann

step 6