wb radio Braambos | Radio Artikel
Braambos

Uitzendingen van Braambos zijn ondertiteld via teletekst 888

nav home Home wie zijn we tv radio tijdschrift e-shop contact links
 
Radio
U hebt de uitdrukking vast al wel eens horen vallen op Radio 1: "U kan nu luisteren naar een gastprogramma." Op dinsdagavond is die eer steevast voor het Braambos. Na het nieuws van 20 u.. Braambos is volgens officiële termen een 'katholieke levensbeschouwelijke uitzending'. In de praktijk vertaalt zich dat in 25 minuten radio over het reilen en zeilen van de kerk in Vlaanderen. Verlies daarbij vooral niet uit het oog dat de kerk veel meer is dan hiërarchische structuren. Maar misschien moet u gewoon eens luisteren om dat te ontdekken!
DATUM
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
  27-12-2009
  25-12-2009
  20-12-2009
  13-12-2009
  06-12-2009
  29-11-2009
  22-11-2009
  15-11-2009
  08-11-2009
  02-11-2009
  01-11-2009
  25-10-2009
  18-10-2009
  11-10-2009
  04-10-2009
  27-09-2009
  20-09-2009
  13-09-2009
  06-09-2009
  30-08-2009
  23-08-2009
  16-08-2009
  14-08-2009
  09-08-2009
  02-08-2009
  26-07-2009
  19-07-2009
  12-07-2009
  05-07-2009
  28-06-2009
  21-06-2009
  14-06-2009
  06-06-2009
  31-05-2009
  24-05-2009
  21-05-2009
  17-05-2009
  10-05-2009
  03-05-2009
  26-04-2009
  19-04-2009
  12-04-2009
  10-04-2009
  05-04-2009
  29-03-2009
  22-03-2009
  15-03-2009
  08-03-2009
  Apostel na de twaalf
  Post Gevat: Brief van Ann Verscuren aan alle vrouwen (en mannen)
  Speeddaten
  01-03-2009
  22-02-2009
  15-02-2009
  08-02-2009
  01-02-2009
  25-01-2009
  18-01-2009
  11-01-2009
  04-01-2009
2008

Post Gevat: Brief van Ann Verscuren aan alle vrouwen (en mannen)

De post komt uit Kopenhagen en de pen van Ann Verscuren krast deze week niet alleen op het papier.

Beste vrouwen,
Vandaag is het onze dag, Internationale Vrouwendag. Dat klinkt misschien wat strijdlustig, maar ik hoop dat mannen niet meteen afhaken. Net zoals de Nederlandse feministe Joke Smit geloof ik immers dat vrouwen en mannen sámen bevrijd moeten worden.
Ik werd me pas bewust van het bestaan van deze dag toen ik een tijdje in Bolivia woonde. Daar werd op 8 maart een 'mars van de witte zakdoeken' georganiseerd. Honderden vrouwen, vooral van indiaanse afkomst, verzamelden op de plaza en zwaaiden met witte zakdoeken, een vraag om vrede en geweldloosheid. Eén spandoek riep in koeien van letters: ons negeren is ook geweld!
De moeder van mijn gastgezin vertelde me achteraf dat ze had willen mee lopen. "Het leven met mijn man is geen pretje", vertrouwde ze me toe. "Ik moet geld uit zijn zakken halen als hij zijn roes uitslaapt, anders drinkt hij alles op." Zo was ze ook te weten gekomen dat hij als jongeman al een kind verwekt had bij de dienstmeid van zijn ouderlijk huis. De zonen des huizes kunnen hun eerste seksuele ervaring toch het makkelijkst beleven met de indiaanse meid in huis? Die zwijgt wel, en als ze zwanger blijkt te zijn, stuur je ze gewoon weg. Zonder loon, natuurlijk.
De vrouwen op het landbouwproject waren niet veel positiever. "Dat ik maar niet met een Boliviano moest trouwen", zeiden ze stellig, "het huwelijk hier is een hel". Eén voor één knikten ze. Naar mij en naar elkaar. Bondgenoten in lief en leed.
Ik denk vandaag aan de compañeras van toen, maar ik zwaai met mijn witte zakdoek ook naar de moslimmannen die vrouwen geselen en stenigen omdat ze nota bene verkrácht werden, naar de joodse mannen die bidden 'ik dank Jahweh dat ik geen vrouw ben', naar de Congolese rebellen die zich systematisch aan vrouwen vergrijpen, naar de ouders wiens dochters vrouwelijkheid vernietigd moet worden zodat ze niet van seks kan genieten, naar allen die slaan en geslagen worden binnen de muren van een perfect gezin, naar zovelen die zich met alle geweld moeten spiegelen aan de lijn, de lokken en de rimpelloze huid van supermodellen.
Dáárom moeten mannen en vrouwen samen bevrijd worden, want of het nu de biologie, de psychologie, de sociologie of de religie is die maakt dat mannen vrouwen vernederen, het kán gewoonweg niet dat ze daar gelukkiger van worden. Daarmee slaan ze iets in zichzelf kapot. Man én vrouw schiep hij hen vertelt Genesis. Het liefst lees ik deze uitspraak als een vanzelfsprekendheid dat wij allemaal het vrouwelijke én het mannelijke in ons dragen. Joke Smit geeft in haar mooie lied 'er is een land waar vrouwen willen wonen' dan ook terecht een plaats aan de mannen.
Er is een land waar mannen willen wonen
Waar jongens van de plicht tot flink en stoer doen zijn bevrijd
Waar niemand wint ten koste van een ander
En man zijn ook betekent zorgzaamheid
Waar angst en rouw niet weggemoffeld worden
Waar mannen zonder job niet denken dat ze minder zijn
Waar vrouw en man elkaar niet hoeven haten
Maar eindelijk bondgenoten kunnen zijn.

Een bevrijdende groet van Ann

step 6